+48 602 761 556

Zajęcia stanowiące uzupełnienie oferty programowej

realizowane w ramach czesnego


Rytmika


Podczas tych zajęć dzieci uczą się wyczucia rytmu, czasu i przestrzeni oraz orientacji w schemacie ciała, płynności ruchów, wrażliwości muzycznej, doskonalą koordynację słuchowo – ruchową. Przedszkolaki poznają różne piosenki i zabawy muzyczno – ruchowe, przygotowują się do uroczystości przedszkolnych, ćwiczą programy artystyczne. Zajęcia odbywają się dwa razy w tygodniu.

 

Profilaktyka logopedyczna


Program z zakresu profilaktyki logopedycznej powstał w efekcie coraz większej liczby dzieci z nieprawidłowym rozwojem mowy. Nieprawidłowości te w przeważającej większości wynikają z zaburzonej budowy lub funkcji narządów artykulacyjnych (połykania, oddychania, żucia), a co za tym idzie i obniżonej sprawności tych narządów. Czasami u źródła leży też słaba w stosunku do potrzeb dziecka stymulacja rozwoju przez środowisko rodzinne.
Cele :
• wyselekcjonowanie przedszkolaków zagrożonych zaburzeniami rozwoju mowy
• usprawnianie motoryki narządów artykulacyjnych
• rozwijanie percepcji słuchowej dzieci
• kształtowanie prawidłowego toru oddechowego i fonacyjnego
• przybliżenie rodzicom zabaw stymulujących rozwój mowy dzieci
• zapoznanie rodziców z czynnikami zakłócającymi prawidłowy rozwój językowy dziecka
W zajęciach grupowych, poprzez zabawę i użycie specjalnie przygotowanych pomocy do ćwiczeń oddechowych, naturalnych substancji smakowych i innych atrakcyjnych materiałów, maluchy kształcą prawidłowy tor oddechowy, usprawniają narządy mowy, rozwijają percepcję słuchową, mowę i myślenie. 
W ramach profilaktyki logopedycznej odbywają się badania przesiewowe, których celem jest wyselekcjonowanie przedszkolaków zagrożonych zaburzeniami rozwoju mowy i skierowanie ich w razie potrzeby do pracy indywidualnej.


Język angielski


Znajomość języków obcych we współczesnym świecie jest już nie tylko koniecznością, lecz nawet normą, do której zaczyna się przywiązywać coraz większą wagę. Kwestia wielojęzyczności, rozumianej jako wymóg obecnych czasów, kiedy znajomość jednego języka obcego jest uważana za niewystarczającą, powoduje dynamiczny wzrost zainteresowania nauką języków obcych, także dzieci. Dzieci w wieku przedszkolnym posiadają coraz bogatsze doświadczenia życiowe, ponieważ wchodzą już w inne, nowe grupy społeczne. Efektem tych zmian jest rozszerzenie ich zainteresowań poza najbliższe otoczenie. Ostatnio proces ten jest szybszy, gdyż wzrasta rola środków masowego przekazu, a zwłaszcza telewizji oraz komputerów. W ten sposób dziecko staje się obywatelem świata, jednak najpierw musi pokonać barierę językową. Nauka języka obcego wpływa na rozwój intelektualny oraz uzmysławia dziecku, że istnieją jeszcze inne języki, którymi można się porozumiewać. Obecnie dzieci rozpoczynają naukę języka obcego, głównie angielskiego, już w wieku przedszkolnym. Małe dziecko, jeszcze przed rozpoczęciem nauki, zna już wiele angielskich słów, ponieważ słyszy je w życiu codziennym w radiu, telewizji, filmach, piosenkach, programach komputerowych. Zaczyna w sposób naturalny traktować obecność angielskich słów wokół siebie. Dla niego nie są to już obce słowa, ponieważ uczy się ich w sposób zupełnie nieświadomy. W pierwszych sześciu latach dziecko przyswaja ogromne ilości faktów oraz informacji, które są później przechowywane w pamięci. Poprzez dostarczanie dziecku odpowiednich informacji można wpływać na jego rozwój. Nauka języka w okresie przedszkolnym bardzo silnie stymuluje rozwój ogólnej inteligencji dziecka. Im dziecko jest młodsze, tym łatwiej i naturalniej przychodzi mu przyswajanie języka obcego. Rozpoczynając naukę języka obcego we wczesnym dzieciństwie dziecko szybciej zaakceptuje go, co ułatwi mu sukcesy w szkole.

Proponowana przez nas nauka języka angielskiego jest formą wzbogacającą podstawę programową według programu autorskiego, przygotowanego przez lektora. Podczas zajęć wykorzystywane są nowoczesne pomoce i metody pracy. Preferowaną metodą pracy jest Total Physical Response (Metoda odpowiedzi całym ciałem). Zajęcia prowadzone są przez lektora, tylko w języku angielskim, przy wspomaganiu nauczyciela wychowawcy tak, aby dzieci miały zapewnioną potrzebę bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia. W ramach programu planowane są zajęcia otwarte dla rodziców, na których dzieci  prezentują nabyte umiejętności.
Zajęcia odbywają się TRZY RAZY W TYGODNIU w każdej grupie wiekowej.

 

 

logo - Zajęcia artystyczne rozwijające inwencję twórczą

 

 

Zajęcia prowadzone przez nauczyciela przedszkola, uwzględniające zarówno zajęcia plastyczne, teatralne, muzyczne; skierowane do wszystkich dzieci przejawiających zainteresowania w tym zakresie.
Cele działań:
- kształtowanie inwencji twórczej
- rozwijanie różnych form myślenia i postrzegania
- kształtowanie harmonijnej osobowości, wzbudzenie indywidualnych zainteresowań
- uaktywnienie sfery komunikacji niewerbalnej
- uaktywnienie ekspresji samego siebie i spontaniczności
- pobudzenie wyobraźni
- czerpanie przyjemności i satysfakcji z procesu tworzenia i jego efektu końcowego
- dobra zabawa
Rola nauczyciela podczas zajęć artystycznych polega na rozwijaniu dziecięcej odkrywczości oraz stymulowaniu głębi ekspresji. Nauczyciel jako animator twórczy poczynań dziecka inspiruje je, zachęca do samodzielnej pracy. W odróżnieniu od twórczości osób dorosłych, twórczość dziecięca charakteryzuje się spontanicznością, dlatego podczas tych zajęć dzieciom należy zapewnić swobodę i odpowiednie warunki, do których placówka ta jest w pełni przygotowana.

 

W ramach zajęć plastycznych wykorzystywane są techniki plastyczne, które można ze sobą łączyć w zależności od inwencji twórczej nauczyciela i dzieci:
• Rysowanie kredkami (ołówkowymi, świecowymi, pastelami, pastelami olejnymi), flamastrami, mazakami
• Malowanie farbami (akwarelowymi, plakatowymi, temperą), tworzenie graffiti, kolażu (na papierze i tkaninie)
• Rysowanie i malowanie inspirowane muzyką, literaturą
• Malarstwo na tkaninie , szkle (witraż, zdobienie butelek, słoików) farbami nietoksycznymi
• Grafika (stemplowanie, monotypia, odciskanie szablonów)
• Tworzenie kompozycji z materiałów naturalnych – ikebana, stroiki okazjonalne, zdobienie ramek itp.
• Lepienie z gliny, masy solnej, plasteliny, modeliny, masy papierowej
• Wycinanie, wydzieranie z kolorowego papieru, bibuły, krepiny, tkaniny
• Tworzenie marionetek, papierowych masek, kostiumów
• Wykonywanie prac zespołowych

 

Edukacja teatralna posiada wiele walorów:
• umożliwia dziecku szukanie własnego wyrazu oddającego przeżycia, emocje, doświadczenia życiowe, które jednocześnie wzbogaca o nowe elementy nabyte przez obserwację, działanie, kontakty interpersonalne
• pozwala rozładować napięcia psycho - fizyczne
• wprowadza w różnorodny świat ról i nastrojów (jakże inny od rzeczywistości, dnia codziennego)
• pomaga w korygowaniu wad wymowy - zabawy teatralne poprawiają dykcję, wyraziste mówienie

• doskonali spostrzegawczość i uczy dokładnej obserwacji, uzasadniania postępowania wyciągania wniosków
Podczas zajęć teatralnych będą wykorzystywane następujące techniki i metody:
• Pantomima
• Drama
• Teatrzyk kukiełkowy, pacynkowy
• Opowieści ruchowej J.G Thulina


Głównym celem zajęć muzycznych w przedszkolu jest rozbudzenie w dzieciach ich naturalnej kreatywności i twórczych zachowań, które uaktywniają się poprzez rytm, ruch, śpiew, taniec i aktywne słuchanie muzyki.
Wykorzystując konsekwentnie i systematycznie różne sposoby pracy na naszych zajęciach rozwijamy i podtrzymujemy naturalne, wrodzone zdolności każdego dziecka w wieku przedszkolnym.
W realizowaniu tych zadań pomaga nam fakt, że dzieci w wieku przedszkolnym wykazują naturalną spontaniczność i ogromną radość w swych pierwszych działaniach muzycznych.
Koncepcja wychowania muzycznego w wieku przedszkolnym zakłada następujące formy aktywności:
• ruch przy muzyce - pozwala dzieciom początkowo na spontaniczne, a w późniejszym czasie na zorganizowane i kontrolowane wyrażanie swoich emocji. Uczy kreatywności i ekspresji ruchowej. Uwrażliwia na barwę dźwięku, jego wysokość. Pozwala bawić się rytmem, tempem muzyki. Jedną z metod wykorzystywanych w tym zakresie będzie Metoda gimnastyki twórczej (ekspresyjnej) Rudolfa Labana.
• aktywne słuchanie muzyki – poważnej, ludowej, dziecięcej, wykonywanej przez orkiestrę, relaksacyjnej itp.
• śpiew - to aktywność, która uczy prawidłowego oddechu, interpretacji, poszerza słownictwo, skalę głosu dziecka, ćwiczy pamięć, a przede wszystkim sprawia dziecku ogromna przyjemność.
• gra na instrumentach - ta najżywiej odbierana i najciekawsza dla dzieci forma obcowania z zaczarowanym światem muzyki. Dzieci poznają stopniowo wszystkie instrumenty z całego bogatego instrumentarium Carla Orffa. Zapoznają się z ich wyglądem, brzmieniem. Bawiąc się, tworzą żywą orkiestrę, a  przy okazji ćwiczą poczucie rytmu, pamięć muzyczną, zdolności manualne. Uczą się współuczestnictwa i współdziałania w grupie.

 

Warsztaty Umiejętności Społecznych

 

To zajecia prowadzone we wszystkich grupach wiekowych przez naszego psychologa. Zajęcia z wykorzystaniem kukiełek, które znajdują się w różnych sytuacjach dnia codziennego uczą dzieci nazywania swoich emocji oraz umiejętności radzenia sobie z tymi sytuacjami.

 

Zajęcia adaptacyjne

 

To cykl spotkań na terenie przedszkola i jego ogrodu z kadrą przedszkola. Zajęcia są zaplanowane między 28-31 sierpnia. Podczas 1,5 godzinnych spotkań dzieci i ich rodzice mogą poznać kadrę, budynek, zasady panujące w przedszkolu. W miłej atmosferze zabawy, dzieci integrują się ze swoimi rówieśnikami, stawiają czoło lękowi separacyjnemu i samodzielnie pod okiem nauczycieli miło spędzają czas. W ramach spotkań adaptacyjnych planowane jest zebranie informacyjne połączone ze spotkaniem z psychologiem, który opowiada i doradza jak najlepiej przygotować dziecko do „przekroczenia progu przedszkolnego".
Cel:
Ukierunkowany na dziecko:
• Stworzenie warunków do wcześniejszego poznania personelu i placówki
• Oswojenie dzieci z nowym otoczeniem przed rozpoczęciem edukacji przedszkolnej
• Rozbudzenie u dzieci zainteresowania pobytem w grupie rówieśniczej
• Zapewnienie maluchom poczucia bezpieczeństwa w nowym otoczeniu
• Odpowiednie wsparcie na początku roku szkolnego

Ukierunkowany na rodziców:
• Umożliwienie rodzicom świadomego wyboru przedszkola
• Zdobycie zaufania rodziców
• Uświadomienie rodzicom ich roli w przygotowaniu
• Wsparcie rodziny w okresie adaptacyjnym

Ukierunkowany na nauczycieli:
• Poznania środowiska rodzinnego wychowanków
• Poznanie wychowanków, ich umiejętności komunikacyjnych, społecznych, samoobsługowych

 

W przypadku dzieci rozpoczynających edukację w naszej placówce w trakcie trwania roku przedszkolnego, również proponujemy cykl 3 nieodpłatnych spotkań dziecka z nową grupą pod czujnym okiem rodzica.

 
Zajęcia prowadzone „Metodą Projektu"

 

To najbardziej interaktywna metoda nauczania, najsilniej angażująca dzieci, a przy tym łącząca inne metody i techniki uczenia się. Jest znana i stosowana od 1917 roku w Stanach Zjednoczonych. Przeniesiona na grunt europejski, cieszy się ogromnym uznaniem w pracy z dziećmi w różnym wieku. Polega na samodzielnym realizowaniu przez dzieci zadania przygotowanego przez nauczyciela na podstawie wcześniej ustalonych założeń.
W pracy samodzielnej dzieci uczą się odpowiedzialności, podejmowania decyzji, dokonywania samooceny. W pracy grupowej rozwijają się umiejętności podejmowania decyzji w grupie, rozwiązywania konfliktów, wyrażania własnych opinii, słuchania innych osób, poszukiwania kompromisów, dyskutowania, dokonywania oceny pracy swojej i innych.

 
Zajęcia prowadzone metodą Batii Strauss


To metoda aktywnego słuchania muzyki, która pozwala na swobodną zamianę ról, jakie mogą pełnić dzieci w danym utworze muzycznym, raz występując w roli wykonawcy, a za chwilę wcielając się w dyrygenta. Dzięki tej metodzie, kształcą swoją wyobraźnię dźwiękową. Utwór, mimo wielokrotnego słuchania nie traci na atrakcyjności. Nauczyciele, którzy korzystają z tej metody mają możliwość rozwijania aktywności twórczej, własnej i dziecka, nawet jeśli mają mniejsze doświadczenie muzyczne.
Słuchanie muzyki metodą Batii Strauss integruje różne formy aktywności: słuchanie, granie, tańczenie i śpiewanie z elementami pantomimy, dramy i różnych form plastycznych. Pozwala w sposób niewerbalny odkryć różne aspekty dzieła muzycznego: jego formę, tempo i rytm oraz dynamikę i barwę oraz w stosunkowo krótkim czasie osiągnąć cel zamierzony przez nauczyciela. 


Bajkoterapia

 

To coraz bardziej popularna, genialna w swej prostocie i efektywności metoda pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Dzięki niej można skutecznie, mądrze i w przyjemnej formie wspierać dziecko we wczesnych okresach jego rozwoju. Terapia poprzez bajki redukuje napięcie i pomaga dziecku zbudować pozytywny obraz siebie i świata.

 

Zajęcia z wykorzystaniem Metody Dobrego Startu

 

Głównym założeniem tej metody jest wspomaganie rozwoju psychomotorycznego dziecka poprzez odpowiednio zorganizowaną zabawę i aktywne wielozmysłowe uczenie symboli graficznych: łatwych wzorów, wzorów literopodobnych, liter i znaków matematycznych. Realizacja tego założenia odbywa się poprzez rozwijanie funkcji, które biorą udział w uczeniu się czytania i pisania (poznawczych: wzrokowo-przestrzennych, słuchowo-językowych i ruchowych) oraz ich współdziałania (integracji percepcyjno-motorycznej). Inne cele to kształtowanie lateralizacji, świadomości schematu ciała (jego części oraz lewej i prawej strony) i przestrzeni. MDS reprezentuje zatem polisensoryczne, aktywne podejście do pracy z dziećmi. Występują w niej trzy elementy:
• element motoryczny to ćwiczenia ruchowe, ruchowo-słuchowe, a także ruchowo-słuchowo-wzrokowe czyli ruchy zharmonizowane z rytmem piosenki, wykonywane podczas reprodukowania znaków graficznych
• element słuchowy to piosenki, wierszyki, zdania, wyrazy
• element wzrokowy to znaki graficzne (łatwe wzory, wzory literopodobne, litery i znaki matematyczne)
MDS przeznaczona jest dla dzieci od 2 do 10 lat. Ma zastosowanie w profilaktyce niepowodzeń szkolnych, diagnozowaniu ich przyczyn, korekcji zaburzeń i w edukacji. Metoda służy przygotowaniu dzieci w wieku przedszkolnym do nauki czytania i pisania. Służy także uczeniu liter i cyfr w pierwszej klasie. Dotyczy to zarówno dzieci o prawidłowym rozwoju, jak i dzieci z różnymi rodzajami niepełnosprawności.

 

Dziecięca matematyka wg profesor Gruszczyk-Kolczyńskiej

 

Prof. zwyczajny EDYTA GRUSZCZYK-KOLCZYŃSKA - kierownik Katedry Wspomagania Rozwoju i Edukacji Dzieci w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Jest autorką wielu publikacji poświęconych niepowodzeniom szkolnym dzieci oraz skutecznych narzędzi diagnozowania dzieci z poważnymi zaburzeniami rozwojowymi. Od wielu lat wprowadza swój autorski program wspomagania rozwoju dzieci i ich uzdolnień matematycznych w przedszkolach eksperymentalnych na terenie całej Polski. Celem programu jest rozwijanie u dzieci możliwości umysłowych i uzdolnień matematycznych. Najważniejsze przy tym są doświadczenia, które stanowią podstawę przy tworzeniu przez dziecko pojęć i nabywaniu umiejętności. Odpowiednio dobrane doświadczenia warunkują rozwój myślenia i hartowania dziecięcej odporności. Tego rodzaju zajęcia zagwarantuje przeszkolona w tym zakresie kadra przedszkola.

 

Ruch rozwijający wg Weroniki Sherborne


Bardzo ważnym walorem metody W. Sherborne jest to, iż w atmosferze radosnej zabawy dzieci mają możliwość zaspokojenia takich potrzeb psychicznych jak: bezpieczeństwa, wzrostu i rozwoju, w tym potrzeb społecznych i poznawczych. Ponadto Ruch Rozwijający pozwala na osiąganie zamierzonych efektów poprze eliminowanie czynników stresujących typu: nakaz, przymus, strach, obawa. Dzięki tym ćwiczeniom, dzieci uczą się poznawać przestrzeń i zachowywać w niej, czują się swobodnie i nie obawiają się otoczenia. Stają się mniej zahamowane i bardziej otwarte na sytuacje problemowe. Metoda ta pozwala poznać swoje ciało i uczy kontrolować jego ruchy, ułatwia też nawiązywanie kontaktów, uczy empatii. Jest również bardzo atrakcyjną, lubianą przez dzieci formą realizacji zajęć ruchowych.
Kategorie ruchu w metodzie Ruchu Rozwijającego:
- ruch prowadzący do poznania własnego ciała
- ruch kształtujący związek jednostki z otoczeniem fizycznym – ruch wiodący do wytworzenia się związku z drugim człowiekiem
- ruch prowadzący do współdziałania w grupie
- ruch kreatywny 

 

Zajęcia grupowe w sali zabaw sensorycznych


Każdy z nas jest indywidualną istotą zmysłową, która przez całą dobę przetwarza napływające do niej bodźce. Integracja owych sygnałów ma wpływ na nasze postrzeganie świata, kształtuje naszą rzeczywistość i wpływa na nasze zachowania. Problem zaburzeń związanych z integracją sensoryczną dotyka nas wszystkich, w mniejszym bądź większym stopniu. Z pewnością każdy z nas znalazłby w swoim otoczeniu dziecko niezdarne, nadpobudliwe, mające problemy z nauką, czy też dziecko autystyczne. Element sensoryczny ma w tych przypadkach istotne znaczenie. Dlatego wychodząc naprzeciw temu problemowi stworzyliśmy w pełni wyposażoną salę, w której to dzieci poprzez zabawę mogą „zakosztować" pewnych doznań sensorycznych. Podczas tego rodzaju zajęć, oprócz dobrej zabawy, możemy wytypować dzieci mające problemy sensoryczne i skierować je do ewentualnej diagnozy.

 

Wychowanie metodą Carla Orffa

 

Carl Orff opracował własną metodę wychowania muzycznego dzieci, której głównym elementem jest śpiew i gra na prostych instrumentach perkusyjnych (tzw. instrumentarium Orffa, w skład którego wchodzą: bębenki, tamburyna, kołatki, grzechotki, trójkąty, dzwonki melodyczne). Duży nacisk kładzie się na improwizację i rozwijanie ekspresji, najważniejszym elementem w muzykowaniu jest rytm. Metoda Orffa szeroko jest też wykorzystywana w muzykoterapii.

 

Gimnastyka twórcza (ekspresyjna) metodą Rudolfa Labana


Cechą charakterystyczną tej metody jest odchodzenie od ruchu odwzorowanego, na rzecz ruchu podejmowanego zgodnie z własną inwencją twórczą, fantazją, doświadczeniem. Laban postawił na twórczy rozwój jednostki.
Główne zasady prowadzenia zajęć to:
• każdy ćwiczący wykonuje zadanie ruchowe na swój sposób i pokaz wykonania jest zbędny
• luźna gromadka to podstawowe ustawienie grupy
• każdy przyjmuje dowolną pozycję wyjściową; stania, klęku, siadu, leżenia itp.
• należy szeroko stosować muzykę i rytm jako elementy towarzyszące zadaniom ruchowym
• tematyka ćwiczeń powinna wywodzić się z pięciu zasad: wyczucia własnego ciała, wyczucia ciężaru i czasu, wyczucia przestrzeni, rozwijanie wyczucia płynności ruchów, adaptacji ruchów ciała do ruchów partnera
Podczas zajęć prowadzonych metodą Labana obowiązują 3 zasady:
1) zasada wszechstronności
2) przemienności wysiłku i rozluźnienia
3) stopniowania trudności
Podczas gimnastyki nie podaje się konkretnych ćwiczeń, które trzeba wykonać. Każdy ćwiczy to, na co ma ochotę. Nauczyciel podczas prowadzenia zajęć łączy słowa, rytm i muzykę. Nawiązuje do znanych dzieciom piosenek, ważnych wydarzeń, pór roku. Na zajęciach powinna dzieciom towarzyszyć swoboda, humor, śmiech.